Są takie miejsca na ziemi, dla których warto się zatracić. To miejsca w których matka natura obdarza wszystkie nasze zmysły niezwykle hojnie. Roztacza w nas podziw, kusi i omamia. Odbiera dech w piersiach, prowokując do refleksji nad potęgą jej siły twórczej. Obcując z cudami przyrody czujemy wszechogarniającą przynależność do jej kreatywnego pomysłu na nasze miejsce w tej przestrzeni. Wzbogaca nas o uczucia, które tożsame są jedynie z ekstatycznym spełnieniem. Jednym z takich miejsc są Jeziora Plitwickie w Chorwacji.

Ten kawałeczek naszego globu, jest niejako edenem pośród prozy życia. Tam możemy ukryć się w zapomnieniu. Sprawy, którym normalnie nadajemy rangę ważnych i absorbujących, tam przestają istnieć. Jesteśmy tylko my i nasz niemy hołd oddawany przyrodzie.

Park Narodowy Jezior Plitwickich w Chorwacji został wpisany 30 lat teamu na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. I wierzcie mi Ci, którzy podejmowali tą decyzję po stokroć mieli rację.

Ten cud przyrody leży zaledwie w odległości ponad 100km od stołecznego Zagrzebia. Na terenie parku znajduje się 16 jezior, położonych na różnych poziomach górzystych wzniesień. Różnica warstw sprawia, że woda przelewająca się pomiędzy nimi tworzy kaskady pieniących się wodospadów o urodziwych i bajkowych barwach błękitu, turkusu, zieleni i granatu powleczone mgiełką kontrastowej tinty.
Pomiędzy różnobarwnymi rozlewiskami przelewają się liczne strumienie i dzikie potoki. Każda pora roku nadaje temu miejscu specyficznej gracji i przepychu cudowności. Możemy tu znaleźć nie tylko spokój i nieokiełznaną dzikość flory i fauny, ale przede wszystkim cud natury, idealnej twórczyni nieskazitelnego piękna.

Z łącznej powierzchni około 29,5 tysiąca ha, 22 tysiące ha to lasy, 217ha - woda; reszta to łąki i użytki rolne. Dwa największe jeziora to Kozjak i Pščanskoro zajmujące prawie dwie trzecie wodnego obszaru parku.

Wśród gór, tuż za ścianami nieposkromionej wody ukryte są rozliczne jaskinie, w których oglądać można bajecznie skonstruowane przez naturę stalagmity i stalaktyty. Najpiękniejsze z nich to Modra Pećina, Karanska, Golubinjača, Šupljara i Kaluberova Pećina. Przyczyną wykształcenia się w tym rejonie pełnego sprzeczności krajobrazu są wciąż zachodzące procesy chemiczne i geologiczne. Polecam to niezwykłe miejsce jeszcze z jednego powodu. Cena, jaką musimy zapłacić za te niezwykłości jest przystępna i porównywalna do koszów urlopu nad rodzimym morzem. Poza sezonem za nocleg zapłacimy około 12 euro, co nawet przy obecnej cenie nie przekracza 50 zł za dobę.
Trzeba przyznać, że to niewygórowana cena za przekroczenie bram raju.

Milena Kołodziej